| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Paweł Ambroży Barański |
| Urodzenie | 7 grudnia 1885, Janów Miejski (obecnie dzielnica Mysłowic) |
| Śmierć | 16 lipca 1942, KL Dachau |
| Zawód i przynależność | |
| Rola | Duchowny rzymskokatolicki, misjonarz |
| Zgromadzenie | Zgromadzenie Ducha Świętego (CSSp) |
| Święcenia i misje | |
| Święcenia kapłańskie | 28 października 1910, Chevilly (Seminarium Ducha Świętego) |
| Działalność misyjna | Pujehun, Sierra Leone — budowa kościoła i szkoły |
| Więzienie i śmierć | |
| Aresztowanie | 15 listopada 1939 |
| Obozy | Koronowo, KL Stutthof, KL Dachau (nr obozowy 22811) |
| Proces beatyfikacyjny | |
| Status | Proces beatyfikacyjny rozpoczęty 17 września 2003; etap diecezjalny zakończony 24 maja 2011 |
Paweł Ambroży Barański urodził się w Janowie Miejskim na Górnym Śląsku i po święceniach kapłańskich w 1910 roku wyjechał na misje do Afryki. W Pujehun w Sierra Leone prowadził samodzielnie misję, organizował budowę kościoła i szkoły oraz pracował przy ewangelizacji miejscowej ludności.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się jako syn Karola i Antoniny z domu Cichy, jedno z czworga dzieci. Ukończył gimnazjum prowadzone przez Zgromadzenie Ducha Świętego w Belgii ze wyróżnieniem, a następnie wstąpił do Seminarium Ducha Świętego w Chevilly pod Paryżem. Święcenia kapłańskie otrzymał 28 października 1910.
Działalność misyjna i praca na Śląsku
Po nowicjacie wyjechał do Sierra Leone i przez kilka lat kierował misją w Pujehun. Samodzielnie organizował pracę misyjną, budował kościół i szkołę oraz prowadził ewangelizację mieszkańców. Brytyjski gubernator docenił go za umiejętności organizacyjne i działalność budowlaną. W 1919 powrócił do Europy, a w 1921 uczestniczył w Plebiscycie na Górnym Śląsku. Przed II wojną światową pracował między innymi w Bydgoszczy i w Chełmszczonce, prowadząc internat dla młodzieży.
Aresztowanie, więzienie i śmierć w obozie
15 listopada 1939 został aresztowany i osadzony w więzieniu w Koronowie, mimo interwencji miejscowych Niemców. 11 stycznia 1940 znalazł się w grupie 50 więźniów wysłanej do niemieckiego obozu koncentracyjnego KL Stutthof. 14 grudnia 1941 został przewieziony wraz z innymi duchownymi do KL Dachau, gdzie otrzymał numer obozowy 22811.
W KL Dachau zmarł z wycieńczenia fizycznego 16 lipca 1942. Jego śmierć wpisuje się w losy duchownych prześladowanych przez nazistów podczas okupacji.
Proces beatyfikacyjny i status
Jest jednym ze 122 sług Bożych, wobec których 17 września 2003 rozpoczęto proces beatyfikacyjny drugiej grupy polskich męczenników II wojny światowej. Etap diecezjalny zakończył się 24 maja 2011 w Pelplinie. Po zamknięciu tego etapu dokumenty przesłano do Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie.
