| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Franz Karl Wolfgang Ludwig Alexander Graf von Ballestrem |
| Urodzenie | 5 września 1834, Pławniowice |
| Śmierć | 23 grudnia 1910, Pławniowice |
| Zawód | właściciel ziemski, przemysłowiec, polityk |
| Funkcja | prezydent Parlamentu Rzeszy (1898–1906) |
| Rodzina | żona Hedwig von Saurma Jeltsch; 6 synów i 3 córki |
| Tytuły | tajny szambelan papieski (1873), rycerz Zakonu Maltańskiego |
Franz von Ballestrem był właścicielem rodowych dóbr i prowadził rozległą działalność przemysłową na Górnym Śląsku. W polityce zasiadał w Reichstagu i od 7 grudnia 1898 do 13 grudnia 1906 pełnił funkcję prezydenta Parlamentu Rzeszy.
Życiorys i służba wojskowa
Urodził się 5 września 1834 w Pławniowicach jako syn Carla Wolfganga von Ballestrem i Bethy von Leithold. W latach 1851–1852 studiował filozofię u jezuitów w Namur, a w latach 1853–1855 studiował górnictwo w Liège. W 1858 roku poślubił hrabiankę Hedwig von Saurma Jeltsch; para zamieszkała we Wrocławiu i miała sześć synów oraz trzy córki.
Po studiach służył w armii w 19. Pułku Piechoty, a następnie w 1. Śląskim Pułku Kirasjerów Gwardii. Uczestniczył w wojnie prusko-austriackiej i w wojnie prusko-francuskiej. Karierę wojskową przerwał upadek z konia i w 1871 roku wystąpił z armii w stopniu rotmistrza. W 1895 roku otrzymał awans na majora rezerwy.
Działalność polityczna
Pochodzący z praktykującej rodziny katolickiej Ballestrem współtworzył struktury partii Centrum na Górnym Śląsku. W 1872 roku został wybrany do Parlamentu Rzeszy. W polityce sprzeciwiał się Kulturkampfowi, jednocześnie popierał politykę germanizacyjną na Śląsku.
W 1890 roku został wybrany przewodniczącym partii Centrum, lecz ugrupowanie utraciło poparcie na Górnym Śląsku, szczególnie wśród wyborców polskojęzycznych. Ballestrem zrezygnował z aktywnej działalności politycznej w 1893 roku. Powrócił w 1898 roku, uzyskał mandat w okręgu Lubliniec–Toszek–Gliwice i 7 grudnia 1898 został wybrany prezydentem Parlamentu Rzeszy; funkcję tę pełnił do 13 grudnia 1906.
Dobra rodzinne i inwestycje przemysłowe
Po śmierci ojca, 20 listopada 1879, przejął rodowy majątek. W skład posiadłości wchodziły kopalnie węgla, huty, cegielnia i fabryka klinkieru. Ballestremowie prowadzili też wydobycie dolomitu w Norwegii, w Czechach i na Węgrzech — w tym na obszarze dzisiejszej Słowacji.
W latach 1882–1885 wzniesiono nową siedzibę rodzinną — pałac w Pławniowicach z prywatną kaplicą katolicką. Rodzina inwestowała w infrastrukturę społeczną dla pracowników: budowała osiedla i kolonie robotnicze, punkty opieki sanitarnej, noclegownię, szkoły, biblioteki, szpital i aptekę. Do dóbr dołączono Szklary Górne i Kochcice.
W Rudzie na Górnym Śląsku Ballestrem prowadził szczególne przedsięwzięcia: w 1889 roku wprowadzono tam elektryczne oświetlenie ulic. 30 kwietnia 1895 roku oddano do użytku ufundowane przez niego pierwsze gimnazjum w Rudzie, a w latach 1902–1904 wzniesiono kościół pw. św. Józefa z kryptą przeznaczoną na rodową nekropolię Ballestremów. Franz von Ballestrem zmarł 23 grudnia 1910 i został pochowany w krypcie kościoła św. Józefa w Rudzie.
