Johannes Baptista von Albertini — duchowny, poeta i mykolog

Johannes Baptista von Albertini zasłynął jako kaznodzieja Kościoła Morawskiego oraz jako autor prac poświęconych grzybom. Był też autorem kazań i zbioru pieśni religijnych uznanych za utwory poetyckie.

Życiorys i wykształcenie

Urodził się w Neuwiedzie. Studiował teologię w Niskiej oraz w Seminarium Teologicznym Braci Morawskich w Barby. W okresie studiów związał się z kręgiem teologicznym, w którym poznał Friedricha Schleiermachera.

W 1796 roku rozpoczął pracę jako wykładowca w seminarium w Niskiej. Kolejne lata przyniosły awans na kaznodzieję w 1804 roku, a w 1814 roku wybór na biskupa. Po wyborze przesiedlono go do Godnowa, później w 1818 roku przeniósł się do Piławy Górnej, a w latach 20. osiadł w Berthelsdorfie, gdzie w 1824 roku objął prezesurę Unitätsältestenkonferenz.

Działalność duszpasterska i twórczość religijna

Był uznawany za utalentowanego mówcę i wpływowego kaznodzieję. W 1805 roku ukazała się kompilacja jego kazań zatytułowana 30 Predigten für Freunde und Mitglieder der Brüdergemeine. W 1821 roku wydał zbiór pieśni religijnych, które oceniono jako wartościowe utwory poetyckie.

Prace naukowe i wkład w mykologię

Jako wykładowca organizował wycieczki botaniczne dla studentów. Należał do Górnołużyckiego Towarzystwa Naukowego w Zgorzelcu. W 1805 roku współautorował publikację Conspectus Fungorum, w której opisano 1130 gatunków grzybów, z czego 127 uznano za nowe dla nauki; współautorem był jego uczeń Lewis David de Schweinitz.

Po przeprowadzce na Śląsk w 1818 roku zajmował się badaniem miejscowych mszaków i opisał wiele nowych gatunków grzybów. Przy nazwach naukowych jego autorstwo podawane jest skrótem "Alb.". Od jego nazwiska pochodzi nazwa rodzaju roślin Albertinia oraz rodzaju grzybów Albertiniella.