| Dane | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Ignacy Dobiasz SDB |
| Urodzenie | 14 stycznia 1880, Ciochowice (Górny Śląsk) |
| Śmierć | 27 czerwca 1941, KL Auschwitz |
| Zawód / rola | Duchowny rzymskokatolicki, salezjanin |
| Formacja i święcenia | |
| Nauka | Gimnazjum w Valsalice; studia filozoficzne w Ivrei, teologiczne w Foglizzo |
| Dyplom | Akademia Rolnicza w Turynie (1906) |
| Nowicjat i śluby | Nowicjat w Ivrei (1898); śluby zakonne 6 X 1900; śluby wieczyste 21 IX 1903 |
| Święcenia kapłańskie | 28 czerwca 1908, ordynariusz Ivrei Matteo Angelo Filipello |
| Działalność | |
| Miejsca posługi | Oświęcim, Daszawa, Przemyśl, Pleszów, Kraków, Warszawa |
| Funkcje | wikariusz, katecheta, prefekt szkół, spowiednik, wykładowca teologii moralnej |
| Proces beatyfikacyjny | |
| Rozpoczęcie | 17 września 2003 (grupa polskich męczenników) |
Ignacy Dobiasz pochodził z wielodzietnej rodziny z Ciochowic. Po wczesnej edukacji w rodzinnej miejscowości kontynuował naukę w szkołach salezjańskich we Włoszech, a następnie przyjął święcenia kapłańskie i odbył różne formy posługi duchownej w Polsce.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się jako syn Ignacego i Joanny z domu Jaroszków. Po ukończeniu ośmioklasowej szkoły powszechnej w Ciochowicach wyjechał na dalszą naukę do szkół salezjańskich; w latach 1894–1898 uczęszczał do gimnazjum w Valsalice. W 1898 wstąpił do nowicjatu w Ivrei, a sutannę otrzymał z rąk biskupa Giovanniego Cagliero.
Śluby zakonne złożył 6 października 1900, a śluby wieczyste 21 września 1903 w Lanzo Torinese. Studiował filozofię w Ivrei i teologię w Foglizzo. W 1906 obronił dyplom na Akademii Rolniczej w Turynie i odbył trzyletnią praktykę pedagogiczną w San Benigno Canavese.
Posługa kapłańska w Polsce
Po otrzymaniu święceń kapłańskich 28 czerwca 1908 powrócił na ziemie polskie. Pracował jako wikariusz, katecheta i prefekt szkół w Oświęcimiu, Daszawie, Przemyślu, Pleszowie, Krakowie i Warszawie. Pełnił też funkcje spowiednika oraz wykładowcy teologii moralnej, a ponadto uczył łaciny.
Od 1934 pozostawał na stałej posłudze w Krakowie, gdzie szczególnie oddawał się pracy w konfesjonale. W tej formie posługi skoncentrował się na duszpasterstwie sakramentalnym i formacji młodzieży salezjańskiej.
Aresztowanie i śmierć w KL Auschwitz
Po wybuchu II wojny światowej był przez pewien czas więziony w więzieniu Montelupich w Krakowie. 23 maja 1941 został aresztowany przez niemieckie władze razem z innymi krakowskimi salezjanami.
26 czerwca 1941 przewieziono go do obozu koncentracyjnego KL Auschwitz i przydzielono do karnej kompanii (Strafkompanie); otrzymał numer obozowy 17364. 27 czerwca został skierowany do kamieniołomów, gdzie miał przenosić skruszone kamienie; po upadku podczas pracy został zakatowany przez kapo nazwanego przez więźniów "Krwawy Franz" i tam zginął.
W tym samym dniu na oświęcimskim żwirowisku zginęli także inni księża salezjanie, między nimi Franciszek Harazim i Kazimierz Wojciechowski. Wcześniej przez tego samego kapo brutalnie zginął salezjanin Jan Świerc.
Proces beatyfikacyjny i uznanie męczeństwa
Ignacy Dobiasz został wpisany do grupy 122 Sług Bożych, wobec których 17 września 2003 rozpoczął się proces beatyfikacyjny dotyczący polskich męczenników II wojny światowej. Etap diecezjalny zakończono 24 maja 2011 w Pelplinie, a akta przesłano do Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie.
W 2018 grupa Salezjanów została wyłączona z procesu pelplińskiego. Papież Leon XIV dnia 24 października 2025 roku zatwierdził dekret o ich męczeństwie i wyznaczył dzień 6 czerwca 2026 na ich beatyfikację.
